«کجا دانند حال ما سبکباران ساحل ها»

۲۵ دی ۱۳۹۶ 420
«کجا دانند حال ما سبکباران ساحل ها»

ضمن عرض تسلیت و تاثر فراوان از این حادثه غم انگیز و سترگ و با آرزوی رحمت و غفران واسعه الهی برای ان عزیزان به عروج رفته و صبری جمیل و اجری جزیل از برای بازماندگان داغدیده

ضمن عرض تسلیت و تاثر فراوان از این حادثه غم انگیز و سترگ و با ارزوی رحمت و غفران واسعه الهی برای ان عزیزان به عروج رفته و صبری جمیل و اجری جزیل از برای بازماندگان داغدیده،

در خصوص ماهیت و چگونگی این سانحه جانکاه به واقع ابهامات و پرسش های فراوانی مطرح است از جمله:

 1-چرایی و علت انتخاب نامی غیر ایرانی (سانچی: روستایی کوچک در منطقه رایسن درایالت مادیا برادش هندوستان است) برای کشتی متعلق به شرکت ملی نفتکش ایرانی. ایا علت موضوع میتواند فرضیه مطرح شده از سوی برخی کارشناسان مربوطه مبنی بر اینکه تغییر نام بدلیل گذر از دشواریهای عبور در زمان تحریم و به عبارتی همان دور زدن تحریم ها میباشد؟

یا اینکه ایا مالکیت کشتی مزبور محل تردید و ابهام می باشد؟

2-با توجه به اینکه بروز تصادم و تصادفات دریایی دارای روندی عادی و معمول نمیباشد و نظر به اینکه عمده دلایل وقوع این حوادث همانا شرایط جوی ، علل نقص فنی و ضعف امکانات تجهیزی و امثالهم میباشد و با توجه به اینکه کشتی عظیم الجثه نفتکش ایرانی قطعا مجهز به سیستم رادار و امکانات هشدار دهنده بوده است و طبق نظر کارشناسان دریایی تمام کشتی‌های غول‌پیکر به یک سیستم رادار مجهز هستند که با توجه به تنظیمات آنها می‌توان انتظار داشت نزدیکی کشتی‌ها را از ۳۰ مایلی تا نیم مایلی رصد کرد و بسته به اینکه تنظیمات کشتی در آن زمان چگونه بوده، نزدیک شدن کشتی دیگر با سیستم آلارم همراه می‌شود و اخطارهای لازم صادر می‌گردد،مع الوصف آیا در این خصوص نیز فرضیه قصور و خطای انسانی به دلیل اینکه احتمالا زمان نزدیکی بین دو کشتی،ناخدای کشتی پشت سکان نبوده است صحیح میباشد؟ ان هم با توجه به هدایت و مسولیت خطیر ناشی از حمل محموله ای خطرناک و حجم کثیری از مواد اشتعال زا و قابل انفجار،آیا پذیرش اینچنین ریسکی وسیع بعنوان موجد خطای انسانی میتواند محتمل باشد؟

3- همچنین با توجه به کنوانسیون بین المللی دریایی، هر شناوری که در آبهای یک کشور دچار سانحه شود، مرکز تجس و نجات (MRCC ) آن کشور فورا موظف به رسیدگی به این حادثه است و با توجه به اینکه تراژدی موصوف در آبهای مربوط به کشور چین اتفاق افتاده است و نظر به اینکه قطعا در ساعات و روزهای اولیه، عملیات اطفاء و مهار سهل تر میباشد تا نسبت به اوج انفجار و حریق در روزهای متعاقب ، ایا اساسا فی الواقع کشور متفق و بزرگترین شریک و کارگزار تجاری در ایران تمام ان مساعی ،جدیت و وظایف قانونی-انسانی خود را در همان  لحظات اولیه و امیدوارانه اعمال نموده است؟

و قس علی هذا ...بسیاری ابهامات و پرسشهایی دیگر...

در ضمن ناگفته نماند حادثه سانچی گویا دومین حادثه نفتکش دریایی ایرانی در آبهای آسیای شرقی میباشد. به نقل از تابناک: در اگوست ۲۰۱۶ نیز یک سوپرنفتکش ایرانی با یک کشتی کانتینری در تنگه سنگاپور برخورد کرد. برخوردی که نیکبختانه ابعاد جانی نداشت و به خسارات مالی محدود گردید، ولیکن در سکوت خبری به سر برد.

با امید به رصد و تحلیلی همه جانبه جهت بررسی و تفحص در خصوص  چگونگی و علل واقعی در پیدایش این حادثه اسف ناک ،تعیین مقصر و حدود تقصیر،انجام صحیح وظایف امداد از سوی دولت چین ،پیگیری و تظلم خواهی قاطعانه در مراجع بین المللی قضایی در صورت اثبات فتور و کوتاهی دولت چین در انجام وظایف و اقداماتی که امکانپذیر بوده است و...

 

«این واقعه جانسوز ، مصیبت و اندوه بازماندگان این دلاوران نیست ، بلکه مصیبت و اندوه بزرگ یک ملت است.»

نگارنده : محبوبه توکلی وکیل پایه یک دادگستری و عضو رسمی کانون وکلای تهران

منبع : فرزانگان عدالت

تاکنون نظری برای این مطلب ثبت نگردیده است